Reisverslag Zuid Afrika deel 3

Reisverslag Zuid-Afrika | Deel 3
Door: Gerard van Knijff

Afwisselend en intens

Het is inmiddels alweer woensdag 18 februari en we bevinden ons in Hermanus. Een kleine plaats gelegen aan een baai aan de kust. Als het bij ons straks zomer is, wordt de baai bezocht door talloze walvissen die hun kroost hier volop te drinken kunnen geven, althans de wijfjes, alvorens weer richting Antarctica te gaan. Wij doen het met de vele foto’s en affiches. Ik had mij voorgenomen om wat eerder achter mijn laptop te gaan zitten voor een verslag. De dagen zijn hier zo afwisselend en intens dat we ’s avonds veelal na een heerlijke maaltijd in bed rollen om weer uitgerust te zijn voor de volgende dag. Zelfs ons liefdesleven staat enigszins op rantsoen. (Van mijn vrouw mag ik dat niet vermelden. Als seksuoloog heb ik daar geen moeite mee).

Als nieuwkomer geconfronteerd worden in een stedelijke omgeving met een anders gekleurde bevolking

Na Kaapstad hebben we in onze huurauto de prachtige wijnroute richting Stellenbosch, Paarl en Franshoek gevolgd. Het was even wennen aan het links rijden, maar dat gaat eigenlijk vrij gemakkelijk. Het lastigste is nog dat de positie van de richtingaanwijzer naar rechts is verplaatst, waardoor het regelmatig gebeurt dat de ruitenwissers totaal onverwacht in beweging komen. Verder zijn de wegen in prima staat en wordt er heel gedisciplineerd en rustig gereden. Vanuit het Erinvale Estate Hotel hebben we op de gelijknamige golfbaan eerst heerlijk gegolfd en zijn we de volgende dag via een prachtige route langs Stellenbosch en Fransschoek gereden. In Stellenbosch voelden wij een vergelijkbare sfeer als in Kaapstad. Behoorlijk druk en waren wij als blanke mensen zwaar in de minderheid. Ik heb die ervaring als docent ook gehad toen ik nog lesgaf aan het Techniek College Rotterdam, maar dat was toch anders. Hier realiseerde ik mij voor het eerst hoe dat kan voelen als je als nieuwkomer geconfronteerd wordt in een stedelijke omgeving met een anders gekleurde bevolking. Ik voelde mij echt bekeken al wandelend door een winkelcentrum.

Het verschil werd helemaal duidelijk toen we in Fransschoek waren. Toen waanden we ons vrijwel terug in Nederlandse stad van 50 jaar geleden. Wat ook bijdroeg aan de voor ons ontspannen sfeer was dat er geen hoogbouw was. Dat is hier niet nodig. Ook de huizen waren vaak ommuurd, maar niet zo hoog en nauwelijks voorzien van prikkeldraad e.d. De gehele sfeer voelde veel meer ontspannen en dat is hier in Hermanus nog meer het geval.

Wijndruiven en fruitbomen

Vlak naast Erinval ligt het schitterende landgoed Vergelegen uit de 18e eeuw dat rond 1700 door de VOC gesticht is en door Nederlanders beheerd. Het land werd door wijndruiven en fruitbomen beplant die grotendeels door slaven werden onderhouden. De administratie werd keurig bijgehouden, waardoor de namen van de slaven met hun herkomst op de muren van een ontvangstgebouw ter nagedachtenis worden vermeld.
Het raakte volledig in verval toen alle wijnranken ten prooi vielen aan de wijnluis. Begin 20e eeuw is het landgoed met alle gebouwen in oude luister hersteld. Bijgaand een foto met een boom die ca. 300 jaar geleden daar geplant is. De wijngaarden werden ca. 60 jaar geleden in oude luister hersteld. Dat het goed gelukt is, hebben wij zelf kunnen proeven!

Het veilige Hermanus

De volgende dag zijn we doorgereden naar Hermanus. Gisteren gegolfd op een schitterende golfbaan. Wij hadden ook hier helaas geen buggy gereserveerd en dat is in dit drukke seizoen niet handig. Maar ook hier konden we dat, ondanks dat er in eerste instantie niets meer beschikbaar was, met behulp van wat papieren Rands oplossen.

Ook hier in Hermanus voelen we ons helemaal veilig en op ons gemak. Wat toch wat ongemakkelijk voelt, is dat zowel op de golfbaan als buiten op de terrassen zich vrijwel uitsluitend blanke mensen bevinden en we door vrijwel uitsluitende donkere mensen bediend worden. Die zijn overigens wel zeer vriendelijk, vrolijk en behulpzaam. We compenseren dat zo goed mogelijk door dat zelf ook te zijn en ruime fooien te geven die dan weer met een brede glimlach in ontvangst wordt genomen. Waar wij eigenlijk gewend zijn om zelf onze bagage te dragen, wordt dat hier absoluut niet gewaardeerd.

Integendeel er is altijd een rijk bezette staf aan medewerkers aanwezig, die graag bereid zijn om het ons naar onze zin te maken.

Lees deel 1 en/of deel 2 van dit reisverslag.

Misschien vind je dit ook interessant:

Vond je dit artikel nuttig? Deel het met anderen:

Tags: Geen categorie

Vergelijkbare artikelen